0

Hij werd in één klap een filmicoon als de badguy in Die Hard (1988), hij werd nóg iconischer als Professor Snape in Harry Potter en tussen die rollen in was Alan Rickman ook nog veel te vinden op Broadway.

Alan Rickman interview

In 1997 regisseerde Rickman zijn eerste speelfilm: The Winter Guest. The King’s Gardens is zijn tweede; in het theater heeft hij echter al veel meer producties op zijn naam staan. Overigens is zijn herkenbare, zware, Britse stemgeluid misschien nog wel bekender dan zijn rollen als Hans Gruber en professor Snape. De manier waarop hij ‘Mister Potter…’ uitspreekt, echoot nog even na door je hoofd. Potter leverde hem een immense schare fans op: toen hij in mei naar Nederland kwam om de première van The King’s Gardens bij te wonen, stonden er rijen huilende fans langs de rode loper…In Amsterdam schuiven we bij deze imposante Brit aan tafel om over The Kings’s Gardens te praten. Dit romantische kostuumdrama gaat over twee tuinarchitecten die de tuin voor het Franse paleis Versailles ontwerpen. De één houdt van orde, de ander van chaos. Rickman speelt zonnekoning Louis de veertiende.

Met The King’s Gardens lijkt u te willen zeggen dat we ons niet moeten vasthouden aan dingen waarover we als mens geen controle hebben.

Het is zeker een onderdeel, maar de film draait ook om de vraag: ‘Hoe is het om iets te creëren?’ Je verbeeldingskracht moet door zowel orde als chaos bediend worden; tijdens een creatief proces moet je controle houden én loslaten op hetzelfde moment.

Past u deze opvatting ook toe vanuit de regiestoel?

Tijdens de preproductie moet je consequent keuzes maken en stuur je experts aan op alle fronten. Alle betrokken filmdepartementen kijken naar jou en vragen: ‘Hoe zal ik mijn expertise inzetten?’ Dan ga je daadwerkelijk filmen en lijkt alles goed te verlopen. Uiteindelijk ben je klaar om te monteren. Kat in ’t bakkie. En hé… in de montagekamer gaat de film ineens een eigen leven leiden. Hij vertelt je wat het wil worden. In de uiteindelijke versie zitten scènes op plekken die ik eerst in een heel ander moment van de film gepland had. Er zitten stukken dialoog in waarvan ik had gedacht dat ze de eindversie niet zouden halen.

‘Voor mij is deze vorm van feminisme een ander woord voor ‘gezond verstand’’

Heeft u uiteindelijk orde uit chaos gecreëerd?

[Lachend] Ja, en ook andersom. Hopelijk brachten we geen chaos de montagekamer binnen… Het is een huwelijk tussen beide geworden.

Hoe moeilijk is het om af te wijken van het vooropgestelde plan?

Moeilijk. Je moet de editor veel vrijheid geven, ook al botste zijn visie met de mijne. Sterker nog: de eerste dag dat we aan de montage begonnen zei hij al dat onze samenwerking als een huwelijk zou worden, met alle positieve en negatieve kanten die erbij horen… Enkele ideeën van hem zitten in de eindmontage en soms heb ik juist tegen zijn ideeën gestreden, omdat ik vond dat bepaalde scènes er niet uit geknipt moesten worden.

‘In de montagekamer gaat de film ineens een eigen leven leiden’

Heeft u het laatste woord?

Dat moet wel en dat is het ook mooie aan een film maken: je wordt als regisseur omgegeven door experts die jouw fantasie werkelijkheid willen maken. Als je zelf dan niet goed weet wat je wilt, dan raken zij ook in de war. Jij bent de verhalenverteller als regisseur en zij dienen dat verhaal, maar een film maken is geen autocratisch proces.

The King’s Gardens heeft allerlei onafhankelijke, vrouwelijke personages, terwijl het verhaal zich afspeelt in een eeuw waarin vrouwen juist niets te zeggen hadden. Is het uw bedoeling geweest om een film te maken met een feministische inslag?

Sabine is totaal ontsproten uit de fantasie van scenariste Allison Deegan. Ze kon vanwege haar onafhankelijkheid nooit echt bestaan hebben in die tijd. Je zou dat feministisch kunnen noemen, maar voor mij is deze vorm van feminisme een ander woord voor ‘gezond verstand’. Zonde dat zoiets een politiek label moet hebben, terwijl het in werkelijkheid iets vanzelfsprekends zou moeten zijn. We worden allemaal beter van een sterke positie van de vrouw. We zien gelukkig wel eindelijk verandering. Hillary Clinton kondigt haar presidentschap aan zonder dat we enkel in de kranten lezen over het feit dat ze een vrouw is.

The King’s Gardens draait vanaf 18 juni in de bioscoop. 

 

En hier nog een bonusfilmpje

 interview Alan Rickman

↑ Omhoog

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*