0

Vijf jaar na de laatste Harry Potter-film keert de tovenaarswereld terug in de bioscopen. Met een script van J.K. Rowling zelf, een Oscarwinnaar in de hoofdrol en vaste Harry Potter-regisseur David Yates weer in de regiestoel kan er weinig mis gaan, toch?

fantastic-beasts-preview-review


Genre Avontuur, fantasy, familie Regie David Yates Cast Eddie Redmayne, Katherine Waterston, Dan Fogler, Colin Farrell, Ezra Miller Details  Engeland, Verenigde Staten / 132 minuten Release 16 november

Na het aflopen van de Harry Potter-filmreeks, die wereldwijd samen bijna 8 miljard dollar opbrachten, zag filmstudio Warner Brothers natuurlijk wel heil in een terugkeer naar de tovenaarswereld. Daarom benaderden ze schrijfster J.K. Rowling zelf om van haar boekje Fantastic Beasts and Where to Find Them een film te maken. In de Harry Potter-wereld is dit één van de studieboeken die de leerlingen van tovenaarsschool Zweinstein moeten lezen; in 2001 schreef J.K. Rowling de ‘echte’ versie van dit boek(je). Rowling stemde in met het plan en schreef zelf het script én maakte onlangs bekend dat het een franchise van vijf films moet gaan worden. De film speelt zich af in 1926, wanneer de jonge tovenaar Newt Scamander afreist naar New York met als bagage een koffer vol magische beesten. Als er wat van de dieren ontsnappen, is het aan Newt om ze weer te vangen. Hij wordt daarbij geholpen door de Amerikaanse heks Tina Goldstein en de per ongeluk betrokken geraakte ‘dreuzel’ Jacob Kowalski.

‘…de fantasie krijgt de vrije loop met het ene na het andere gekke beest.’

Ondertussen heeft de Amerikaanse versie van het ministerie van magie het druk met een mysterieuze, destructieve kracht die huishoudt in New York. Ook is er een familie van menselijke fanatiekelingen die het voorzien heeft op tovenaars en heksen. Het eerste uur van Fantastic Beasts is een soort live-action versie van Pokémon, waarin onze held van hot naar her rent om ontsnapte beesten te vangen. Een goed excuus om de digitale trukendoos open te trekken: de fantasie krijgt de vrije loop met het ene na het andere bijzondere beest. Helaas is het resultaat vooral een weinig enerverende herhaling van zetten, zeker als er tot twee keer toe hetzelfde dier gevangen moet worden. Door de focus op spectaculaire special effects blijven de personages ook wat flets. Het wordt wat spannender als in de derde akte de verschillende verhaallijnen bij elkaar komen om eindelijk een soort coherent geheel te vormen. Als er op die laatste akte wordt voortgeborduurd, komt het met die franchise wel goed.

↑ Omhoog

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*