0

Barbara Sloesen (GTST) en Manuel Broekman (Feuten) spelen in romcom Rokjesdag een tegenstrijdig stelletje. Maar ook tijdens een gesprek met Preview vlogen de contrasten ons om de oren…

interview rokjesdag

  1. Barbara, wie speel je in Rokjesdag?

Barbara: Ik speel Mika, een meisje dat alleen kennis heeft van liefde uit stripboeken of films. Ze zegt wat ze denkt en doet dat ongefilterd. Ze heeft niets met sociale omgangsvormen.

  1. En Manuel, jij speelt het tegenovergestelde?

Manuel: Rens is wat stug, een meeloper die kuddegedrag vertoont. Hij is niet echt smooth en een beetje klungelig. Zijn liefde voor Mika is een beetje out of the box voor hem. Mika is namelijk wild en raar, terwijl hij juist heel erg bezig is met in de smaak vallen. Dat masker valt wel af op een gegeven moment.

  1. Wanneer dragen jullie een masker buiten het acteren om?

Manuel: Iedereen draagt weleens een masker. Heel veel draait om lichaamstaal en aanpassen. Misschien hebben wij als acteurs het vaker, omdat het gevraagd wordt.

Barbara: Bij audities praat ik weleens lekker ongecontroleerd, met soms een grap die ook verkeerd zou kunnen vallen. Het is om mijn zenuwen weg te moffelen. Tja, een masker. Je onderscheidt je door trouw te blijven aan jezelf. Maar daar moet ik ook niet al te bewust van zijn, want dan wordt het heel ongemakkelijk.

  1. Zijn jullie blij met de rollen die er voorhanden zijn in Nederland?

Barbara: Ik ben anderhalf jaar geleden na mijn afstuderen aan het werk gegaan bij GTST. Dat vond ik spannend, omdat ik dan één en dezelfde rol een lange tijd zou spelen. Ik vroeg me sterk af of zo’n rol dan mijn hele leven zo aan me zou plakken. Maar nu Mannenharten 2 en Rokjesdag er best snel achteraan kwamen, stond ik echt te juichen. Ik kan dus nog steeds laten zien dat ik nog andere dingen kan spelen.

Manuel: Het gaat erom balans te zoeken in de rollen. Ik heb vier jaar Feuten gedaan en het is geweldig om de tijd te hebben om je rol uit te diepen. Met bijrollen als in Ja Ik Wil! kan je weer meer risico nemen. Zoals in die groene onderbroek rondlopen, al was ik bang dat dat me nog zou achtervolgen!

  1. Barbara, durfde je ook veel bij de auditie voor Rokjesdag? 

Barbara: Ja, ik kon echt losgaan bij de auditie. Ik kneep Manuel al meteen in zijn oor en klom op hem. We zochten de grenzen op met elkaar, ook al ontmoetten we elkaar voor het eerst.

  1. Als je echt je grenzen van acteren wilt verleggen is het arthouse-circuit misschien wel wat. Mooie films waar niemand naar toe gaat. Is dat wat?

Barbara: Je moet vooral iets doen, omdat je hart er ligt. Ik vind mezelf ontwikkelen belangrijk. Ik vind het dus niet erg als er drie mensen komen kijken die dat geweldig vinden en ik er mijn ziel en zaligheid in kwijt kan.

Manuel: Arthouse-films die niemand in Nederland ziet. Ach, dan krijg je wel vaak prijzen in Zuid-Korea, haha! Als je een miljoen kijkers hebt, maar niet blij bent met wat je doet, dan ben je toch ook ongelukkig?

  1. Jullie hebben beide in langlopende series gespeeld. Hebben jullie weleens de angst om zonder werk te zitten?

Manuel: Niet zozeer. Vroeger hadden acteurs meer die angst. Als je in een tv-serie speelde kon je al geen filmacteur meer worden. Nu loopt dat door elkaar.

Barbara: Nee, anders zou ik geen ZZP’er zijn. Je kunt in loondienst bij GTST, maar dat wilde ik niet.

Manuel: Ik ben ook ZZP’er. Ik vind de vrijheid van verschillende projecten belangrijker. Al komt er nu ook een beetje vastigheid: ik heb net een huis gekocht. Maar ik ben er niet bang voor hoor. Ik vind mijn weg wel.

  1. Van welke films zijn jullie ondersteboven?

Barbara: Duitse thriller Victoria. Allemaal in één take gedraaid, twee uur lang en real time dwars door Berlijn heen. Geen knipjes hoor, zoals bij Birdman. Daar heb ik nog op gelet. Maar La Vita è Bella is een film die me altijd is bijgebleven. De vader-zoon relatie is zo ontzettend mooi.

Manuel: Ik denk dan meteen aan The Shining. Ik mocht al vrij vroeg films van zestien jaar en ouder kijken. The Shining keek ik op mijn twaalfde. Na een half uur heb ik ‘m uitgezet om even te pingpongen. Even bijkomen en toen weer verder. Kids raakte me ook heel erg, omdat ik veel op straat was als skateboarder. Die expliciete tongscène is me bijgebleven. Ik was nog onder de twaalf…

  1. Je was er al jong bij, Manuel.

Manuel: Ik kom uit een theaterfamilie. Toen ik acht was zag ik al gewelddadige scènes op de bühne. Ik zag destijds al wel dat je een wereld kon creëren. Dat is ook zo mooi aan film.

  1. Van wie had je een poster op je kamer?

Barbara: Ik ben nooit heel idolaat geweest van iemand. Maar ik had wel een poster van Audrey Hepburn in mijn kamer.

Manuel: De Tatjana Šimić-kalender. Helemaal uitgeknipt en de hele kamer vol gehangen. Ja, met naakt.

Lees hier onze review van Rokjesdag.

↑ Omhoog

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*