0

Wat direct opvalt aan Oscarwinnaar Eddie Redmayne is zijn kwetsbare, zachtaardige uitstraling. Je zou zelfs kunnen zeggen dat de Britse acteur iets vrouwelijks over zich heeft. Dat kwam goed van pas voor zijn hoofdrol in The Danish Girl. Preview spreekt ‘m in Venetië.

The danish girl

Na je Oscarwinnende vertolking van Stephen Hawking in The Theory of Everything zien we je nu opnieuw in een fysiek uitdagende rol. Wat trekt je aan in dergelijke transformaties?

Het script was al een tijd in omloop en in handen van verschillende regisseurs geweest. Nadat Tom en ik er over hadden gesproken en ik had toegezegd, duurde het lang voor het project van de grond kwam. Toen we de film uiteindelijk maakten, deed ik tegelijkertijd de promotie van The Theory of Everything. Daardoor lijkt het alsof ik mijn rollen uitkies op basis van grote transformaties, maar zo zat het niet. Voor mij was het vooral een droom die uitkwam. Als je als acteur de mazzel hebt om zulke interessante personages te mogen spelen, dan grijp je die kans meteen.

Hoe heb je de vrouwelijke kant in jezelf naar boven gehaald?

Ik heb geprobeerd aspecten van Lili in mezelf terug te vinden. Ik heb zoveel mogelijk over haar gelezen. Ook haar dagboek, al is dat een onbetrouwbare bron, omdat het herschreven is. Maar wat me vooral hielp, waren de ontmoetingen die ik met mensen uit de transgendergemeenschap had. Ik heb met veel mensen gesproken, zowel mannen als vrouwen. Van verschillende generaties. Op een ongelofelijk vriendelijke manier hebben ze mijn vragen beantwoord. Ze deden er alles aan om mij te onderwijzen en bij te staan in de vertolking van hun grote icoon.

Wat is je van al die ontmoetingen het meeste bij gebleven?

Door Lili te spelen ben ik veel ervaringen rijker geworden. De open, vrijgevige houding van de transgemeenschap heeft veel indruk gemaakt. Het gesprek dat ik had met een stel uit LA bijvoorbeeld. Een vrouw genaamd Cadence en haar partner Trista waren al samen toen Cadence nog een man was, en zijn dat nu nog steeds. Ik mocht ze het hemd van het lijf vragen. Niks was te gek. Cadence vertelde me hoe ze er absoluut alles voor over had om een waarachtig leven te leiden. En ze sprak veel over haar relatie. Ze vertelde dat tijdens haar overgangsproces de grote vraag was hoe veel inlevingsvermogen ze van haar partner kon verwachten. Die twee dingen heb ik tijdens het draaien steeds in mijn achterhoofd gehouden.

Wanneer is voor je werk voor jouw gevoel af? Wanneer is het goed genoeg?

Bij elke rol die je speelt heb je het idee dat je het nooit goed genoeg zult krijgen, of dat je daar zelfs maar bij in de buurt zult komen. Bij theater kun je aan je rol blijven slijpen en het de volgende voorstelling opnieuw proberen. De verschrikking van film is dat je aan het eind van de dag de set verlaat en alleen maar denkt aan wat er beter had gekund. Maar dat streven naar perfectie, wetende dat het onhaalbaar is, is tegelijkertijd ook wat me als acteur drijft.

Geschreven door Kita van Slooten

↑ Omhoog

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*