0

Reporter Hugo kreeg de opdracht om Benja Bruijning en Hannah Hoekstra te spreken op de set van De Helleveeg. Maar uh… die blijken daar lastig te vinden te zijn…? Hieronder zijn verslag.

achter de schermen bij de helleveeg

Toen ik voor dit bezoek vroeg in de ochtend op de set in Eindhoven aankwam, wist ik in godsnaam niet wat ik moest doen. Ik bevond me tussen een groep formeel geklede figuranten, die op deze draaidag moesten spelen alsof ze aanwezig waren op de uitvaart van een van de hoofdpersonages… Ze werden door een productieleider steeds gevraagd om, al pratend, de set te betreden. Moest ik met ze meelopen, of moest ik me in een hoekje verstoppen zodat ik het shot niet zou verpesten? Ik koos voor het laatste, al kon ik vanuit mijn plaats af en toe een blik werpen op de grote set waar een hele dag gewerkt zou worden aan deze belangrijke scène. Uiteindelijk pikte een set-assistent mij op en werd ik alsnog naar een veilig plekje geleid.

Vol haat

De Helleveeg is een verfilming van het ijzersterke en gelijknamige boek van A.F.Th. van der Heijden, dat voortborduurt op zijn boekenserie De Tandeloze Tijd. Die boeken gaan over het leven van Albert Egbert, een jongen die opgroeit in het Noord-Brabantse Geldrop en later naar Amsterdam trekt. In dit deel staat zijn tante Tiny centraal. Zij zit vol haat en bedient zich aan de lopende band van beledigingen en snerpende kritiek. Tiny wordt in de film vertolkt door Gouden Kalf-winnares Hannah Hoekstra, die met ontzettend veel pit speelt. Dat is precies wat er nodig is voor deze rol.

Hannah

Ik keek enorm uit naar mijn setbezoek, al was het maar om Hannah en haar tegenspeler Benjamin Bruijning te ontmoeten. Ze zouden aanwezig zijn, maar ik kon ze nergens vinden tussen alle figuranten. Wel zag ik allerlei deftig geklede mannen en vrouwen in pakken en jurken, maar Hoekstra en Bruining? Nergens te bekennen. Ik keek verkeerd. De scène die werd geschoten speelt zich namelijk laat in het boek af. De personages die Hoekstra en Bruining spelen zijn op dat moment al oud en daarom zaten de acteurs onherkenbaar onder een enorme laag make-up. ‘De eerste keer dat ik het zag was het wel even schrikken’, vertelt Bruijning over zijn lagen make-up. ‘Je herkent je eigen gezicht niet meer, maar zolang je in de spiegel blijft kijken is het nog wel prettig. Dan weet je welke rol je moet spelen.’

‘Nergens te bekennen. Ik keek verkeerd’

‘Die make-up vind ik eigenlijk prachtig’, vertelt Hoekstra als ik haar snel tussen twee opnames door spreek. ‘Maar als ik naar mezelf kijk, zie ik alleen maar dingen die ik verschrikkelijk vind, dus dat is eigenlijk een ramp. Ik denk steeds: ‘Oh nee, Hoekstra, dít is niet goed en dát is niet goed!’ Toen ik met haar sprak was ze ontzettend aardig, maar tijdens de opnames verliest Hannah zich compleet in Tiny: hard, verbitterd en giftig. Met haar spel torent ze boven alle figuranten uit. Daarom schaam ik me bijna dat ik haar eerst niet herkende, want zelfs door alle lagen make-up heen, spat haar talent er vanaf.

Lees hier de review van De Helleveeg.

Geschreven door Hugo Emmerzael

↑ Omhoog

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*