0

Zijn scripts worden geprezen om hun filosofische ondertoon en gelaagde verhalen, maar vraag Charlie Kaufman vooral niet naar de betekenis van zijn films. ‘Dat mag iedereen zelf ervaren.’ Preview spreekt de kunstenaar in Los Angeles.

interview charlie kaufmanHoorspelen bestaan nog steeds, al zijn ze niet meer zo vaak onderwerp van gesprek als in de jaren dertig. Oscarwinnend scenarioschrijver Charlie Kaufman schreef er in 2005 nog een, dat live werd opgevoerd door acteurs Jennifer Jason Leigh, David Thewlis en Tom Noonan. In 2011 ging zijn telefoon: ‘Of ik er een stop-motion-animatiefilm van wilde maken. Ik dacht dat het toch nooit zou lukken om daarvoor budget te krijgen, dus ik stemde ermee in.’ Anomalisa ging in september 2015 in première op het Telluride Film Festival. Het script is volgens Kaufman vrijwel ongewijzigd ten opzichte van het hoorspel. ‘Het is alleen langer geworden, omdat je natuurlijk ook alles moet laten zien.’

‘Het lijf van normale mensen’

Een van de dingen die in beeld gebracht moesten worden, was een nogal uitgebreide seksscène. Daarbij was de stop-motion-techniek, waarbij gebruik wordt gemaakt van poppen, zowel een redding als een risico. Kaufman: ‘We waren ons ervan bewust dat het snel lachwekkend kan worden, het zijn tenslotte poppen die seks hebben. Het moest niet gaan lijken op die scène uit Team America: World Police. Maar we waren daar nooit echt bang voor omdat voor ons duidelijk was wat we ermee wilden: het moest subtiel zijn en authentiek.’ En dat gaat volgens de regisseur beter als er geen filmsterren aan te pas komen. ‘Hollywoodacteurs hebben geen doorsnee lichamen. En onze Michael en Lisa moesten echt voelen, met het lijf van normale mensen.’

Op de vraag of hij na de opnames Michael of Lisa mee naar huis heeft genomen moet Kaufman lachen. ‘We hadden er van allebei heel veel dus niemand hoefde te kiezen! Ik geloof dat we zeventien Michaels hadden. Dat was de grootste pop, van ongeveer dertig centimeter. We hadden achttien minisets, waarop allemaal tegelijkertijd werd gewerkt. Dat is als regisseur wel veel om bij te houden, maar ik vond het fantastisch. Alles is natuurlijk perfect op schaal nagemaakt, alsof je de wereld voor je neus ziet krimpen.’

Het syndroom van Fregoli

De film, ingesproken door de acteurs die ook het hoorspel opvoerden, speelt zich af in hotel Fregoli, een knipoog naar het syndroom met die naam. Mensen die hieraan lijden, denken dat iedereen in hun omgeving eigenlijk dezelfde persoon is die zich steeds vermomt of een andere gedaante aanneemt. In Anomalisa hebben inderdaad meerdere mensen hetzelfde gezicht, maar hoe die metafoor precies in elkaar steekt zal niemand van Kaufman te horen krijgen. ‘Ik maak er een punt van mezelf niet te verklaren. Kijkers moeten hun eigen ervaring hebben met een verhaal, iedereen reageert er anders op en haalt er iets anders uit, en zo zie ik het graag.’ Tijdens het schrijven van zijn films denkt de regisseur dan ook helemaal niet aan zijn publiek. ‘Ik vind dat heel gevaarlijk om te doen, omdat ik dan bij alles wat ik schrijf ga twijfelen of mensen het wel leuk zullen vinden. Creatief gezien is dat dodelijk. Ik ga er altijd maar gewoon vanuit dat als het mijzelf interesseert, er vast anderen zijn die daar hetzelfde over denken.’

Lees hier mijn review van Anomalisa.

Geschreven door Daniëlle Kool

↑ Omhoog

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*